Beschrijving
Griekse bergthee (Sideritis) wordt al sinds de oudheid gedronken in de bergdorpen van Griekenland, Albanië en Noord-Macedonië. De naam Sideritis is afgeleid van het Griekse woord “sideros”, wat “ijzer” betekent — vermoedelijk een verwijzing naar de vorm van de zaadknoppen of naar het volksgeloof dat de plant wonden van ijzeren wapens kon helpen verzachten.
De plant groeit op zonovergoten hellingen boven de 1000 meter hoogte, waar ze bestand is tegen wind, rotsige grond en felle zon. De zilvergroene blaadjes en gele bloemetjes worden met de hand geoogst en langzaam gedroogd, waardoor het kruid zijn zachte, honingachtige aroma behoudt.
De infusie van bergthee heeft een milde, lichtzoete smaak met frisse tonen van citrus en wilde bloemen. Het kruid wordt vaak puur gedronken, maar combineert ook goed met honing of een schijfje citroen.
In de Griekse bergen staat bergthee bekend als “tsai tou vounou” — letterlijk thee van de berg. Herderfamilies namen het kruid vroeger mee tijdens hun tochten en dronken het ’s avonds bij het vuur, als eenvoudig ritueel van rust na een dag in de natuur. Tot op de dag van vandaag blijft het een symbool van gastvrijheid en eenvoud, geserveerd in vrijwel elk Grieks huis, van de dorpskroeg tot aan de kusttaverna.
